Nauwkeurige en breed toepasbare onderzoekmethode
Time of flight diffraction (TOFD) is een steeds vaker toegepaste ultrasone onderzoeksmethode die veel lijkt op de bestaande ultrasone onderzoektechnieken, maar die enkele opvallende voordelen biedt. Bij de normale ultrasone scantechnieken wordt gebruik gemaakt van de reflectie van het geluid. Bij TOFD geeft de looptijd (time of flight) van de golf een exacte aanduiding van de afmetingen van een diffractie. Daarbij speelt de oriëntatie van de verstoring geen rol. Daardoor is de TOFD-techniek in staat afwijkingen te vinden, die met bijvoorbeeld de Rotoscan niet waargenomen zouden worden. Hoewel de techniek oorspronkelijk bedoeld was als hulpmiddel voor fouthoogtebepaling als aanvulling op radiografie of conventionele pulsecho-inspectie, bleek deze in de praktijk uitstekend geschikt te zijn voor initiële inspecties.
 
Time of flight
Bij deze techniek worden twee tasters gebruikt, die elk aan één zijde van de inspecteren las worden bevestigd. Deze worden paarsgewijs, handmatig over de lengte van een las verplaatst. Daarvoor is geen raster nodig en vrijwel alle lasstructuren kunnen in één enkele scan worden onderzocht. Fouten worden direct vanaf de exacte positie van de fouttips opgemeten, in plaats van indirect via de reflectiehoogte van de fout. Dit levert de juiste informatie voor breukmechanica en engineering critical analysis. Deze nauwkeurigheid van TOFD en de verbeterde detectiekans t.o.v. conventionele ultrasone technieken of radiografie, hebben de techniek in korte tijd populair gemaakt. De techniek is in staat alle typen fouten te detecteren, waardoor een grote mate van zekerheid verkregen wordt over de kwaliteit van een constructie.
 
Multifunctioneel
De apparatuur is handzaam en gemakkelijk te bedienen, waardoor snelle inzet in het veld (ook voor een enkele las bijvoorbeeld) buitengewoon praktisch is. Bij een reparatie aan een installatie op een raffinaderij bijvoorbeeld, kan met deze methode snel en eenvoudig een scan worden gemaakt die alle informatie levert om de reparatie te kunnen goedkeuren. Ook bij een complexe geometrie van het te onderzoeken object biedt TOFD vaak uitkomst. Zelfs dikwandige vaten kunnen met deze methode worden onderzocht. De methode is inzetbaar van 6 mm tot ca. 400 mm wanddikte. Corrosie aan de binnenzijde, die gewoonlijk met een mapscan wordt gemeten, kan ook met TOFD worden gedetecteerd. Non-ferro materialen vormen voor deze methode geen probleem.
 
Toepassingsgebieden
TOFD is geschikt voor uiteenlopende toepassingen, waaronder de eerste inspectie van lassen en constructies, maar ook voor het later detecteren van schade of corrosie. De resultaten van bijvoorbeeld jaarlijks herhaalde metingen kunnen gemakkelijk met elkaar worden vergeleken. Lasonderzoek is de meest voorkomende toepassing, maar ook vaten, pijpbruggen en andere constructies in de petrochemie worden vaak met deze methode onderzocht. Gemechaniseerde en semigemechaniseerde toepassingen van TOFD, in de vorm van de zogenaamde P-scan, worden ingezet bij lasonderzoek. Met dit ene apparaat worden naast TOFD ook andere technieken toegepast, zoals de mapscan en LORUS.